با آهنگ عشقمان با من برقص

به یاد قدیما:یادته ارزو برام میخوندی  

سلام عزیز مهربون

اجازه هست بشم فدات ؟

اجازه هست تو شعر من اثر بذاره خنده هات ؟

شب که میاد یواش یواش با چشمک ستاره هاش

اجازه هست از آسمون ستاره کش برم برات ؟

اجازه هست بیای پیشم یکم بگم دوست دارم ؟

تو هم بگی دوسم داری بارون بشم دل ببارم

بریم تو باغ اطلسی بی رنج و درد بی کسی

بهت بگم اجازه هست گل روی موهات بذارم ؟

اجازه هست خیال کنم تا آخرش مال منی ؟

خیال کنم دل منو با رفتنت نمیشکنی

اجازه هست خیال کنم بازم میایی می بینمت

   

نميدانم پس از مرگم چه خواهد شد؛
نمي خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؛
ولي آنقدر مشتاقم که از خاک گلويم سوتکي سازد؛
 گلويم سوتکي باشد بدست طفلکي گستاخ و بازيگوش؛
و او يکريز و پي در پي دم گرم خويش را در گلويم سخت بفشارد؛
وخواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد؛
بدين سان بشکند دائم ؛
سکوت مرگبارم را...

مرا در روزي باراني دفن کنيد تا آتش قلبم خاموش گردد و در

گاه آرزو می کنم ، تو چند لحظه ای خودت را جای من بگذاری…ومن باشی، دلت ، دل

من باشد، چشمانت ، چشمان من باشد، روحت ، روح من باشد ، تمام وجودت برای

من باشد…

آنگاه خواهی دید من چقدر برای رسیدن به تو بی قراری می کنم…!

آنگاه خواهی دید چقدر شبها  و روزها از دوری تو اشک می ریزم…

آنگاه احساس خواهی کرد من چقدر تو را دوست دارم…

و احساس خواهی کرد عشقی را که تمام وجودم را فرا گرفته و به من وابسته شده

است!…

کاش این آرزو تبدیل به حقیقت می شد تا تو مرا بیشتر از همیشه باور داشته باشی

باور داشته باشی که دوستت دارم…باور داشته باشی که عاشق تو هستم!…

 تو را در درون چشمهایم می گذارم

                                                                       پلکهایم را می بندم !

                   تمام شب . . .

                                              رویای تو . . .

                                                                       خوابم را کوتاه می کند . . .       

                       و صبح . . .

                                               صبح گونه های زیبای تو خیس است ...

آری این  آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه نا پیداست

من دگر به پایان نمی اندیشم

که همین دوست داشتن برایم زیــبـــــــــاســــــــــــــــت

*** دوستـــــــــــــت دارم عشقم ***

دوستت می دارم

                     اما نمی توانی مرا در بند کنی

                                                      همچنان که آبشار نتوانست

                                                                            همچنان که درياچه ها نتوانستند

                                                                                                                   و بندآب نتوانست

       پس مرا دوست بدار

                                   آنچنان که هستم

                                                           و در به بند کشيدن روح و نگاه من

                                                                                                               مکوش!

       و مرا بپذير انچنان که هستم

                                    بدان سان که دريا می پذيرد

                                                            همه نهرها را که همواره به سوی او خيزانند

                                                                                                                   و دل در او ريزانند

          مرا بپذير

                       به سان آبشارها، بندآبها، درياچه ها

                                                            و بدان که چگونه راهم را

                                                                               به سوی پذيرش بی نهايت می يابم...

عشق نميپرسه که تو کي هستي؟ ........فقط ميگه که تو مال من هستي

عشق نميپرسه که اهل کجايي؟...........فقط ميگه که تو قلب من هستي

عشق نميپرسه که تو چيکار ميکني؟.......فقط ميگه باعث بشي قلبم به ضربان بيافته

عشق نميپرسه چرا دور هستي؟..........فقط ميگه هميشه با من هستي

عشق نميپرسه که دوستم داري؟...........فقط ميگه...

 عاشقانه دوستت دارم

Some say love it is a river
that drowns the tender reed
Some say love it is a razer
that leaves your soul to bleed

Some say love it is a hunger
an endless aching need
I say love it is a flower
and you it's only seed

It's the heart afraid of breaking
that never learns to dance
It's the dream afraid of waking that never takes the chance
It's the one who won't be taken
who cannot seem to give
and the soul afraid of dyin gthat never learns to live

When the night has been too lonely
and the road has been too long
and you think that love is only
for the lucky and the strong
Just remember in the winter far beneath the bitter snows
lies the seed
that with the sun's love
in the spring
becomes the rose